Herbert – Giddinesse

Wat is een mens voor iets? Toch geen figuur
Waarvan veel rust uitgaat.
Het is of hij uit twintig man bestaat,
Twintig per uur!

Eerst wordt de hemel als zijn schat geëerd,
Waarna weer angst ontstaat
Dat hij een lafaard is, die, bang voor ’t kwaad,
Genot afzweert.

Nu eens kiest hij voor oorlog en voor strijd,
Dan voor een vredesmaal
En zoete rust. Eerst vindt hij geld banaal,
Dan zuinigheid.

Al wat hij bouwt vervalt, want rond hem woedt
Een krachtige orkaan,
Die alles sloopt; zo zal het ook wel gaan
In zijn gemoed.

Het zou wat zijn als onze jas verried
Wie wij van binnen zijn;
Zoals je aan de huid van een dolfijn
Zijn driften ziet.

Wanneer je kijken kon in ieders hart,
Dan was er echt niet één
Die handel dreef, dan leefde men alleen,
Ieder apart.

O Heer, één schepping slechts in ons bestaan,
Is dat wat U ons biedt?
Hernieuw ons elke dag, opdat wij niet
Verloren gaan.

Uit: De God van Herbert, vertaling Arie van der Krogt

Reacties staat uit voor Herbert – Giddinesse

Filed under Het Mooiste van Alles

Comments are closed.