Dylan Tomas – And Death Shall Have No Dominion

De dood zal ons nooit overwinnen.
De doden zijn naakt en worden weer één
Met de man in de wind en de halve maan;
Als hun botten zijn schoongepikt, schoon en vergaan,
Verdwijnt hun sterrenkleed niet.
Al worden ze dwaas, ze blijven toch wijs,
Al zinken ze weg in de zee, ze staan op,
Al sterven geliefden, de liefde blijft;
De dood zal ons nooit overwinnen.

De dood zal ons nooit overwinnen
Diep onder stromingen van de zee
Blijven ze liggen, maar teren niet weg;
Op de pijnbank gelegd en steeds verder gerekt,
Scheuren hun pezen niet af;
Vertrouwen breekt in hun handen in twee,
En het kwaad van de eenhoorn raast door hen heen;
Alles splijt, maar het breekt hen niet:
De dood zal ons nooit overwinnen.

De dood zal ons nooit overwinnen.
Al horen ze niet meer het meeuwengekrijs
Of het kabaal van golven brekend op de kust;
Waar bloemen groeiden, is geen enkele bloem
Nog bestand tegen regen en wind;
Als zijn ze dwaas zijn en als nagels zo dood,
Hun naam slaat het bloemenveld stuk;
Zij kraken de zon tot de zon verzinkt,
De dood zal ons nooit overwinnen.

 

Vertaling: Arie van der Krogt

Reacties staat uit voor Dylan Tomas – And Death Shall Have No Dominion

Filed under Het Mooiste van Alles

Comments are closed.